vlechtwerk ontwerpen

over de stijl De Moorse decoratieve kunst en die van de Kelten staan aan de basis van de ontwerpen. Daarbij wilde ik me beperken tot de acht basis borduurrichtingen,dat wil zeggen dat de ontwerpen alleen maar horizontale lijnen en lijnen onder een hoek van 45 graden mochten hebben. Dat is een forse beperking. Het is dan bijvoorbeeld niet mogelijk om een gelijkzijdige driehoek of zeshoek te maken. En deze figuren zijn de basis voor veel Moorse ontwerpen.

groot vierkant ontwerp en uitvoering: jos hendriks

	Een voorbeeld van een vlechtwerk ontwerp. Het bestaan uit één of meer banden, die afwisselend onder- en over elkaar heengaan. Het ontwerp doet denken aan Islamitische decoratieve patronen. De banden zijn zo smal mogelijk gehouden. Er zijn alleen horizontale en verticale lijnen en lijnen onder een hoek van 45 graden gebruikt. Hoewel de banden in schuine richting wortel 2 keer zo breed zijn als die in de andere richtingen, blijkt dat niet storend te zijn, wanneer men het ontwerp uitvoert. De vlakdelen, die tussen de banden ontstaan kunnen worden opgevuld met kruissteekjes of halve kruissteekjes.

Er zijn enkele Engelstalige boeken, waarin patronen voor borduren staan, die bestaan uit Keltische motieven en vlechtwerk. Deze patronen zijn eigenlijk copieën van de oorspronkelijke tekeningen, maar dan opgevuld met kruissteekjes. Mijn ontwerpen zijn anders. De banden hebben een constante brede, die natuurlijk in horizontale en verticale richting niet hetzelfde is als in schuine richting. Daarbij heb ik gestreefd naar een minimale oppervlakte, dat wil zeggen de banden zijn horizontaal en verticaal een kruisje breed en in schuine richting wortel 2 (ongeveer 1,4 kruisjes breed) en er is zo weinig mogelijk ruimte genomen voor onderdoorgangen en bochten. Zie de tekening hierboven. Dit leverde, naar uitvoering van een aantal ontwerpen, zeer fraaie resultaten op in tegenstelling tot mijn eerste probeersels, die veel grover waren opgezet.

werkwijze

De meest bevredigende resultaten zijn geborduurd over 2 draden, op tamelijk fijn linnen (14 draden per centimeter) en met zwarte zijde. De banden worden met een rechte steek geborduurd en niet opgevuld. Bij de meeste ontwerpen ontstaan vlakjes tussen de banden, die met behulp van kruissteekjes of halve kruissteekjes kunnen worden opgevuld. Het kiezen van de kleuren hiervoor is een leuke bezigheid.
Al met al is het niet eenvoudig om de banden te borduren. Je raakt snel de kluts kwijt. Maar aldoende leert men. Het is zeer verstandig om met een heel klein en simpel ontwerp te beginnen en dan zelf een bevredigende volgorde van werken te vinden.

de ontwerpen

U vindt ze onder de links boven aan deze bladzijde.

nieuwe ontwikkelingen (2007-2008)

Bij de ontwerpen, die hierboven beschreven zijn, zijn de schuin lopende banden bijna anderhalf keer zo breed als de banden in horizontale en verticale richting. De nieuwe ontwerpen hebben banden, die in alle richtingen vrijwel even breed zijn (de schuine banden zijn zo'n 5% smaller). Bij een dergelijk ontwerp worden de banden ook breder. Ze zijn 3 kruisjes breed. Het was een heel gepuzzel om ontwerpen de creëren, die esthetisch bevredigend zijn en gelijktijdig "kloppen", dus aftelbaar blijven. U vindt een aantal geslaagde ontwerpen onder de link "bredere banden", bovenaan de pagina.